Vida dun mal estudante (vida de un mal estudiante)
Loito por ese algo
Que nunca existiu pra min,
Porque eme imposible de alcanzalo,
Esta lonxe do fin;
Como calquer home vago,
O voo da mosca mirando,
Mentres intento comprender ese absurdo,
Que estou estudando;
Letras incomprendidas,
Baixo meus ollos se perden,
Ocultandose a escondidas,
Da miña mirada pendente:
Xa non oien xa non senten,
Algen mirandoas de frente,
Os meus ollos me menten,
A miña mente o consente:
Eu só comprendendo o absurdo,
Sen saber que facer,
Traballando traballando,
Sabendo que nada vou obter:
Perdendo o tempo,
Unha e outra vez,
Xa tiro a toalla,
Pero pra que?:
Indeciso como o mundo,
Que incluso mais absurdo é,
Tambaleome dun lugar a outro,
Sen saber que facer.
Borjaa
( Lucho por ese algo,
Que nunca existio para mi,
Porque me es imposible de alcanzarlo,
Esta lejos del fin:
Como cualquier hombre vago,
El vuelo de la mosca mirando,
Mientras intento comprender ese absurdo,
Que estoy estudiando;
Letras incomprendidas,
Bajo mis ojos se pierden,
Ocultandose a escondidas,
De mi mirada pendinte;
Ya no ven ya no sienten,
Alguien mirandolas de frente,
Mis ojos me mienten,
Mi mente lo consiente;
Yo solo comprendiendo el absurdo,
Sin saber que hacer,
Trabajando trabajando,
Sabiendo que nada voy a obtener.
Perdiendo el tiempo,
Una y otra vez,
Ya tiro la toalla,
Pero para que?
Indeciso como el mundo,
Que incluso mas absurdo es,
Me tambaleo de un lugar a otro,
Sin saber que hacer
Borjaa)






annabel-lee dijo
Bueno no queria contestarte a la ligera, no es mi estilo, además no voy de blog en blog solo por ir, el poema me ha gustado, me parece muy derrotista y bastante fatalista, para alguien tan joven y con tantas posibilidades de proyectos en tus manos, me ha gustado, has versificado tus sentimientos, tu malestar, la sinrazon que para ti tienen las cosas, sobre todo destacaría ese final
Indeciso como el mundo,
Que incluso mas absurdo es,
Me tambaleo de un lugar a otro,
Sin saber que hacer
Espero que sigas escribiendo, yo seguiré por aqui para decirte que opino aunque yo tambien soy aprendiz, pero como me dijo una profesora para mi muy querida, Ana no dejes nunca de escribir, unas veces lo harás mejor otras peor, pero eres capaz de transmitir así que nunca dejes de hacerlo. No he dejado de hacerlo, casi nunca me gusta lo que escribo, pero son sentimientos, sueños, emociones, estados de ánimo que dejo en un papel y que me viene bien escribir, fundamentalmente a mi, si encima le gusta a alguien ya es la leche¡¡.
Continua escribendo, seguro que te viene bien, a mi me gusta lo que has escrito
Un abrazo
Anni
16 Abril 2009 | 03:55 PM